Hoofdstuk 2.

Ruth 2:1-14

Drie belangrijke eigenschappen; ijver, volgzaam, trouw.

1. Naomi nu had een bloedverwant van haar mans kant, een zeer vermogend man uit het geslacht van Elimelek, Boaz geheten.

2  En Ruth, de Moabitische, zeide tot Noomi: Laat mij naar het veld gaan en aren lezen achter hem, die mij genegen zal zijn. En zij zeide tot haar: Ga, mijn dochter.

3  Zij ging dan heen en kwam en las op in het veld achter de maaiers; bij geval trof zij het stuk land van Boaz, die uit het geslacht van Elimelek was.

4  En zie, Boaz kwam uit Betlehem en hij zeide tot de maaiers: De Here zij met u! Zij zeiden tot hem: De Here zegene u!

5  Toen zeide Boaz tot zijn knecht, die over de maaiers gesteld was: Bij wie behoort deze jonge vrouw?

6  De knecht, die over de maaiers gesteld was, antwoordde: Dat is een jonge vrouw uit Moab, die met Noomi meegekomen is uit het veld van Moab;

7  zij heeft gezegd: laat mij toch oplezen en inzamelen bij de schoven achter de maaiers. En zo is zij gekomen en zij is bezig geweest van de morgenstond af tot nu toe; het is iemand, die weinig thuis zit.

8  Hierop zeide Boaz tot Ruth: Hoor eens, mijn dochter, ga niet oplezen in een ander veld en ga ook niet hiervandaan; sluit u dan aan bij mijn arbeidsters,

9  (gij ziet daar het veld voor u, dat men bezig is te maaien) en ga achter haar aan. Heb ik de knechten niet verboden u lastig te vallen? Hebt gij dorst, ga dan naar de vaten en drink van hetgeen de knechten scheppen.

10  Toen wierp zij zich op haar aangezicht, boog zich ter aarde en zeide tot hem: Waarom betoont gij mij uw gunst, dat gij uw oog slaat op mij, hoewel ik een vreemdelinge ben?

11  Boaz antwoordde haar: Mij is omstandig medegedeeld alles wat gij voor uw schoonmoeder gedaan hebt na de dood van uw man, en hoe gij uw vader en uw moeder en het land uwer geboorte hebt verlaten en gegaan zijt naar een volk, dat gij tevoren niet kendet.

12  De Here vergelde u uw daad, en uw loon valle u onverkort ten deel van de Here, de God van Israel, onder wiens vleugelen gij zijt komen schuilen.

13  Daarop zeide zij: Gij betoont mij wel uw gunst, mijn heer, want gij hebt mij vertroost en naar het hart van uw dienstmaagd gesproken, hoewel ik niet de gelijke ben van een uwer dienstmaagden.
14  Toen het nu etenstijd was, zeide Boaz tot haar: Kom hierheen en eet van het brood en doop uw bete in de azijn. En zij ging zitten naast de maaiers, en hij reikte haar geroost koren toe; zij at en werd verzadigd en hield over.

1.Ruth was ijverig.

Van Ruth is gezegd:

“En zo is zij gekomen en zij is bezig geweest van de morgenstond af tot nu toe; het is iemand, die weinig thuis zit” Ruth2:7b

God heeft ons geroepen om Hem te dienen en Hij verafschuwt luiheid. in Spreuken 6:6 heeft koning Salomo het over de mier. Het diertje wordt ons ten voorbeeld gesteld als het gaat om ijver. In vers 9 en 10 staan dan de volgende woorden “hoe lang zult gij nog neerliggen, nog even slapen..”. Het is absoluut niet tot eer van God om lui te zijn en geen werk te verrichten, zoals helaas steeds meer mensen in onze verzorgings maatschappij. In de Thessalonicensen gemeente waren mensen die vroom en godsdienstig leken. Ze hoorden de boodschap van Paulus over de wederkomst van de Heer en toen hadden ze het gevonden: ze zeiden “wat voor een zin heeft ´t nog om te gaan werken, de Heer komt weer laten we ons maar daarop voor bereiden”. Het klonk heel vroom maar Paulus corrigeerde deze verkeerde theologie. Hij zegt in 2 Thess.3:10 “Wil iemand niet werken dan zal hij ook niet eten, wij horen namelijk dat sommigen onder u zich ongeregeld gedragen door geen werk te verrichten, maar bezig te zijn met wat geen werk is”. Nu weet ik wel dat dit in de huidige tijd niet zonder meer te zeggen is, namelijk dat mensen die niet werken ook niet eten. Maar ik vraag me werkelijk af, hoe lang dit nog mogelijk zal zijn in ons land. Uiteraard gaat het hier om mensen die buiten hun schuld in zo´n situatie belanden. In ieder geval haat God luiheid, ook Hijzelf is ijverig. God wil dat wij eveneens ijverig zijn als het gaat om Zijn werk. Hierbij denk ik Matth.25:14-30, de gelijkenis van de talenten. Tot de slaaf die zijn talent in de grond stopte werd gezegd: “Gij slechte en luie slaaf...” en hij wordt ook genoemd een  “..onnutte slaaf..”. Jezus heeft het hier dan over mensen die wel bekeerd zijn, maar nooit dienstbaar. Hun liefde voor Jezus was niet zo groot dat ze ook in de praktijk wilde laten zien dat ze van Hem hielden. Ruth typeert de bruidsgemeente van Jezus die zich volkomen heeft toegewijd aan Hem. Heel mooi zien we dit ook bijvoorbeeld bij Rebecca. Ook zij typeert de gemeente van Jezus die straks van de aarde zal worden weggenomen. Als de knecht van Abraham haar vroeg hem te drinken te geven, deed ze dat en tegelijk begon ze ongevraagd ook zijn kamelen te drenken. (Gen.24:46). Dit nu was het teken dat Eliëzer van God gevraagd had. Ze moest ijverig zijn en bereid tot dienen. Dit doet mij denken aan de woorden van Jezus “..als iemand u dwingt één mijl te
gaan, ga met hem twee mijl..” (Mat.5:41) De eerste mijl is uit dwang, omdat we ons verplicht voelen. Maar plicht en dwang kan nooit hetgeen zijn wat God wil, God wil dat we Hem uit liefde dienen. De tweede mijl gaan we niet uit plichtsgevoel, maar vrijwillig uit liefde. Degeen die behoort tot de bruidsgemeente van de Heer gaat die tweede mijl, uit liefde.

2.Ruth was volgzaam.

Van Ruth is gezegd: “..zij heeft gezegd: laat mij toch oplezen en inzamelen bij de schoven achter de maaiers”. (Ruth2:7)

De maaiers symboliseren de dienstknechten van God die ons voorgaan. De Bijbel zegt dat God bedieningen gegeven heeft aan de gemeente (Ef.4:11). Dienstknechten van God worden dus niet door mensen aangesteld, maar door God, Hij geeft ze aan de gemeente. De gemeente wordt geroepen om hen na te volgen, gelijk Ruth de maaiers. (Lees Hebr.13:17 en ook 1 Thess.5:12,13).

In Hebr.13:7 staat: “Houdt uw voorgangers in gedachtenis, die het Woord Gods tot u hebben gesproken; let op het einde van hun wandel en volgt hun geloof na”.

In de huidige tijd is het voor veel mensen een groot probleem, om eenvoudig na te volgen. We leven nu eenmaal in een tijd van inspraak, meepraten en democratie. Maar wat in de wereld normaal lijkt, hoeft het nog niet te zijn in de gemeente. In een Bijbelse gemeente worden geleerd om volgzaam te zijn. Vooral als we mee arbeiden in een gemeente is dit van groot belang. We moeten bereid zijn om de minste te zijn, naar correcties te luisteren en zo nodig te gehoorzamen. In het andere geval zullen we vroeg of laat door de Heer aan de kant gezet worden, want God kan niet werken met onwillige mensen.

In Mat.23:11 staat “Maar wie de grootste onder u is, zal uw dienaar zijn”. Dienen betekent altijd, bereid tot buigen. We dienen immers niet onszelf maar de Heer.

3. Ruth was trouw.

Van Ruth is gezegd dat zij bleef op het veld van Boaz. “..ga niet oplezen in een ander veld”. (Ruth2:8)

Trouw is een van de belangrijkste eigenschappen van een dienaar of dienstmaagd van de Heer. Bovendien is trouw een vrucht van de Geest, Gal.5:22 en dus een vrucht welke we mogen verwachten als iemand echt wederom geboren is. Als we de Heer willen dienen, God vraagt iets meer van ons dan wanneer we niets doen. Welk offer willen we nog brengen aan de Heer en wat is ons te veel. Het is goed om over deze dingen na te denken. Maria van Bethanië heeft dat gedaan in Joh.12, ze vroeg zich af, “waarmee kan ik de Heer tonen dat ik Hem werkelijk dankbaar ben”.
En toen kwam ze bij die kostbare kruik met nardus olie. Kostbaarder had ze niet in huis en ze aarzelde geen moment en dacht, dit moet het zijn, hiermee kan ik mijn liefde aan Jezus laten zien. Ze verbrak de kruik en de olie stroomde over de Heer, ze gaf Hem alles. Trouw komt voort uit liefde en echte liefde is bereid tot offers. Ruth bleef op het veld van Boaz, God wil niet dat we van de ene naar de andere gemeente zwerven, maar dat we bereid zijn om te offeren en trouw te zijn.

Ruth´s getrouwheid werd beloond, ze mocht eten van de tafel van de maaiers. Er is een tafel waarvan dienstknechten van God eten. Ze ontvangen het brood, zoals de discipelen in Matth.14:19 om uit te delen.

Ruth 2: 15-23

Ruth leerde Boaz kennen.

15  Toen zij was opgestaan om op te lezen, beval Boaz zijn knechten aldus: Ook tussen de schoven mag zij oplezen en maakt haar niet beschaamd;

16  veeleer moet gij opzettelijk iets voor haar uit de bundels trekken en het laten liggen, opdat zij het opleze; vaart niet ruw tegen haar uit.

17  En zij las op in het veld tot de avond; en zij klopte uit wat zij opgelezen had, en het was ongeveer een efa gerst.

18  En zij nam het op en kwam in de stad. Toen haar schoonmoeder zag wat zij opgelezen had, en toen zij te voorschijn haalde en haar gaf wat zij had overgehouden na verzadigd te zijn,

19  zeide haar schoonmoeder tot haar: Waar hebt gij vandaag opgelezen en waar hebt gij gewerkt? Gezegend zij hij, die zijn oog op u heeft geslagen! Toen vertelde zij haar schoonmoeder bij wie zij gewerkt had, en zeide: De naam van de man bij wie ik vandaag gewerkt heb, is Boaz.

20   Daarop zeide Naomi tot haar schoondochter: Gezegend zij hij door de Here, die zijn goedertierenheid niet heeft onttrokken aan de levenden noch aan de doden. Verder zeide Noomi tot haar: Die man is aan ons verwant, hij is een van onze lossers.

21  En Ruth, de Moabitische, zeide: Bovendien heeft hij tot mij gezegd: Sluit u aan bij mijn knechten, totdat zij gereed zijn met mijn gehele oogst.

22  Toen zeide Naomi tot Ruth, haar schoondochter: Het is goed, mijn dochter, dat gij met zijn arbeidsters uitgaat, opdat men u op een ander veld niet hard valle.

23  Zo sloot zij zich aan bij de arbeidsters van Boaz om op te lezen, totdat de gersteoogst en de tarweoogst afgelopen waren. En zij bleef wonen bij haar schoonmoeder.

Er gaat eerst een tijd van kennismaking vooraf aan een huwelijk. Zo was het ook bij Ruth. Zij kwam uit Moab, heeft alles moeten achter laten, haar man was gestorven en ze kwam als een vreemdeling in Bethlehem aan en toen was ze er nog niet. God had een plan met haar, ze moest uiteindelijk bruid van Boaz worden en God leidt haar naar het veld van Boaz waar ze aren gaat lezen en Boaz ontmoet. Dan krijgt ze eerst deel aan de genade en zorg van Boaz, die speciaal voor haar extra aren laat neerleggen. Dan gaat ze hem leren kennen en dit is nodig om hem straks te kunnen huwen.

In ons leven is een paralel te trekken hiermee. Ook wij kwamen uit de wereld en werden verlost door de Heer. Als zodanig leerde we Jezus kennen als redder en bevrijder. Maar er is meer, Jezus is ook de hemelse Bruidegom die we nog lang niet voldoende kennen. Deze kennis doen we alleen op als we een dagelijkse omgang met Jezus hebben. Een voorbeeld is wat gebeurde bij de wonderbare brood vermenigvuldiging in Marc. 6, vlak nadat de discipelen dit wonder gezien hadden dwong Jezus ze in het schip te gaan en het meer over te varen en toen ging het stormen. De discipelen schreeuwden van angst en toen Jezus wandelde over het water hen te hulp kwam, dachten ze dat het een spook was. Als Jezus daarna bij hen in het schip klom, ging de storm liggen en dan schrijft de evangelist Marcus merkwaardige woorden. Hij zegt namelijk dat de discipelen innerlijk bovenmate ontsteld omdat “.. zij bij de broden niet tot inzicht gekomen waren..”. Welk inzicht? Hoe vreemd het ook op ons overkomt, ze kenden Jezus nog niet als de machtige Zoon van God. Als ze goed gekeken hadden naar het wonder wat Jezus daar deed tijdens de brood vermenigvuldiging, dan hadden ze de juiste blik op de Heer gekregen, dan hadden ze gezien dat Hij almachtig is en dat elke situatie in Zijn hand is en dat zo iemand alleen God zelf kan zijn en dus waren ze nooit meer bevreesd geweest, want deze machtige Heiland is met hen. Maar omdat ze Hem nog niet goed kende, waren ze bevreesd voor de storm.

Pas in Marc.8:28 wordt het aan Petrus geopenbaard. Op de vraag van Jezus, “..wie zeggen de mensen dat ik ben, kwamen verschillende antwoorden, maar Petrus had het juiste antwoord namelijk ”..Gij zijt de Christus...”. Plotseling zag hij het, Jezus is meer dan een profeet of grote leider, nee Hij is God zelf.  Dit proces van het leren kennen van de Heer, zal ons tot een sterk kind van God maken die zich in alle omstandigheden geborgen weet in de hand van God. Er is een groot verschil tussen een oppervlakkig christendom, welke geen tijd voor de Heer heeft en een leven wat steeds meer verankerd raakt in Jezus. Ruth ontmoette Boaz toen ze bezig was aren te lezen. In geestelijk licht wijst dit op het graven(zoeken) in het Woord van God. Jezus heeft ons beloofd in Joh.14:21 “dat Hij zichzelf aan ons zou openbaren” en God spreekt in deze tijd in de eerste plaats d.m.v. het Woord (Hebr.1:1).

Uit Jer.15:16 leren we dat we het Woord moeten eten, daar staat:”zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op, Uw Woord was mij tot vreugde en blijdschap mijns harten..”.

Eten is zo bezig zijn met Gods Woord dat het deel van ons wordt, zoals voedsel wat we tot ons nemen. In Psalm 1:2 staat dat we Gods wet moeten overpeinzen bij dag en bij nacht, m.a.w. we moeten zo verbonden zijn met Gods Woord dat het ons nooit meer loslaat. In Psalm 27:4 staat ..”één ding heb ik van de Here gevraagd, dit zoek ik: te verblijven in het huis van de Heer al de dagen van mijn leven, om de lieflijkheid des Heren te aanschouwen en om te onderzoeken in Zijn tempel”.

Jezus spreekt in Joh.6:51 over zichzelf als het Brood des leven, wat wij moeten eten, dan heeft Hij het over niets anders dan het Woord, want Hij is zelf in dat Woord (Lees Joh.1:1 en 14).

God wil dat wij een omgang met Hem hebben zoals een Mozes. Van hem staat geschreven dat hij een tent had waar hij met God sprak en waar de Heer tot hem sprak als een vriend.(Ex.33:11)

Dit is ook niet altijd zo geweest in het leven van Mozes. Toen God hem riep aan het brandende braambos was hij nog lang niet de Mozes uit Exodus 33 die met God omging als een vriend. Maar er is iets veranderd in het leven van Mozes en langzaam is er een diepe verbondenheid gegroeid.

God riep ook alleen Mozes op de berg om met Hem te zijn en daar gaf Hij hem de aanwijzingen voor de tabernakel en de tien geboden.(Ex.31:18)

God wil aan elk kind van God openbaringen geven, uit het Woord en door de gaven van de Heilige Geest. Dit staat duidelijk geschreven in 1 Kor.12:7 “..maar aan een ieder wordt de openbaring des Geestes gegeven tot welzijn van allen”. Alleen laat ons wel beseffen dat God het geeft aan hen die wandelen met Hem. God openbaart Zijn wil nu eenmaal niet achter een televisie toestel, maar wel in onze binnenkamer als we bezig zijn met de Heer. Hij wil ons dingen bekend maken, zoals Hij deed met Abraham als God Sodom zou oordelen (Gen. 18:17). God deed dit opdat Abraham zou bidden voor die plaats en in het bijzonder voor zijn neef Lot en gezin. Mensen die wandelen met God krijgen ook van dergelijke openbaringen, speciaal om voor te bidden.

Deze omgang met de Heer was hetgeen de dwaze maagden misten uit Mat.25:12. Deze kwamen in de gelijkenis van de wijze en dwaze maagden te laat aan de bruiloftzaal, de deur was al gesloten en er werd hen gezegd: “Ik ken u niet”. Er is geen herkenning, geen kennis van Jezus. In Mat.7:23 spreekt Jezus over mensen die profeteerden, boze geesten uitdreven en vele krachten deden in Jezus naam en die toch niet “gekend” worden door de Heer. Zelfs profeteren en boze geesten uitdreven is niet bepalend of we Jezus kennen, kennis van Jezus doen we alleen op wanneer we tijd nemen voor Jezus. Zoals in een huwelijk de beide partners elkaar

alleen zullen kennen als ze tijd voor elkaar nemen. Het is heel vaak zo dat in de moeilijke momenten  leven de verbondenheid juist toeneemt. In het gewone leven is dat ook zo, je kent elkaar nooit zo goed als dat je ook samen door de diepten heen gegaan bent. Vanuit dit licht bezien hebben de woorden van Paulus in Filip.3:7-11 een diepere betekenis. Hij schreef dit terwijl in de gevangenis zat en geen uitzicht meer had om nog vrij te komen en zijn bediening voort te zetten. Toen ging hij beseffen hoe weinig betekenis zijn afkomst was, het feit dat hij een Hebreeën was, een wetgeleerde. Hij zou in onze tijd zeker een geleerde geweest zijn. Maar hij zegt alles schade en vuilnis te achten, omdat de kennis van Jezus Christus dat alles nog te boven gaat. In vers10 staat:”..dit alles om Hem te kennen en de kracht zijner opstanding en de gemeenschap aan Zijn lijden...”.

Je kunt nooit gemeenschap hebben aan Jezus zonder lijden te hebben meegemaakt. Ook deze weg leidt tot een dieper kennen van Jezus, dan gaan we leren we Hij werkelijk is en dat Hij ons gehele leven draagt. Daar is een mooi voorbeeld in het verhaal van Maria van Bethanië. In Luc.10:38-42 lezen we hoe ze zat aan Jezus voeten en Zijn woorden a.h.w. indronk, maar dit was nog niet genoeg voor haar, om Jezus in Zijn macht en majesteit te kennen zoals Hij dus werkelijk was. Vandaar dat God toestond dat ze in een diepe crisis terecht kwam. Haar broer Lazarus stierf en hij was de kostwinner in dat huis. Als hij stierf was al hun hoop vervlogen, naast dat ze van hem hielden waren ze ook afhankelijk van hem. Maar juist in dat uur van nood leerden ze Jezus kennen. Hij openbaarde zich aan hen als de “Opstanding en het Leven” (Joh.11:25/43). Ze had eerst het Woord van Jezus gehoord en nu volgde de praktijk, ze zag het met haar ogen, Jezus was sterker dan de dood, Hij riep Lazarus eenvoudig uit de dood terug in het leven en dit kan alleen als Hij ook God is. Deze gebeurtenis heeft zoveel indruk gemaakt om Maria dat ze in Joh.12 Jezus eert door Hem te zalven met kostbare nardusmirre.

Hoe meer ook wij Jezus zullen kennen, hoe meer de Heilige Geest de bedekking wegneemt en ons Zijn schoonheid en kracht doet zien, hoe meer wij de genegenheid van de Heer zullen zoeken en we kunnen de Heer niet beter eren dan door Hem te aanbidden.

In het volgende hoofdstuk van Ruth zie je dat ook gebeuren. Ruth leert Boaz kennen en zoekt daarna om hem te behagen. Laat dat ook zo zijn in ons leven.

Hoofdstuk 3.

Ruth 3:1-14

Het beste deel zoeken.

1  Naomi nu, haar schoonmoeder, zeide tot haar: Mijn dochter, zou ik voor u geen rust zoeken, opdat het u welga?

2  Welnu, is Boaz niet onze bloedverwant, bij wiens arbeidsters gij geweest zijt? Zie, hij gaat vannacht op de dorsvloer gerst wannen;

3  baad u dan en zalf u en doe uw opperkleed aan en daal af naar de dorsvloer. Maar laat de man niets van u merken, voordat hij gereed is met eten en drinken.

4  Als hij zich neerlegt, moet gij goed letten op de plaats waar hij ligt; kom dan nader en sla zijn voetendek op en leg u neer. Dan zal hij u wel duidelijk maken, wat gij doen moet.

5  En zij zeide tot haar: Al wat gij zegt, zal ik doen.

6  Daarop daalde zij af naar de dorsvloer en zij deed naar alles wat haar schoonmoeder haar geboden had.

7  Toen nu Boaz gegeten en gedronken had en zijn hart vrolijk was, kwam hij om zich neer te leggen aan het uiteinde van de korenhoop. Daarop kwam zij stil nader, sloeg zijn voetendek op en legde zich neer.

8  Het gebeurde nu te middernacht, dat de man wakker schrok en om zich heen greep en zie, daar lag een vrouw aan zijn voeteneind. 9  En hij vroeg: Wie zijt gij? Zij antwoordde: Ik ben Ruth, uw dienstmaagd: spreid uw vleugel uit over uw dienstmaagd, want gij zijt de losser.

10  Toen zeide hij: Gezegend moogt gij zijn door de Here, mijn dochter, gij hebt met uw laatste liefdedaad de eerste nog overtroffen, doordat gij geen jonge mannen nagelopen zijt, hetzij arm of rijk.

11  Nu dan, mijn dochter, wees niet bevreesd; alles wat gij zegt, zal ik voor u doen; want ieder in de poort van mijn volk weet, dat gij een deugdzame vrouw zijt.

12  Nu dan, weliswaar ben ik losser, maar er is nog een losser, nader dan ik.

13  Blijf vannacht hier; en morgenochtend, indien hij u lossen wil, goed, laat hem lossen; maar is hij niet genegen u te lossen, dan zal ik u lossen, zo waar de Here leeft. Blijf liggen tot de morgen.

14  Dus bleef zij aan zijn voeteneind liggen tot de morgen; toen stond zij op, voordat de een de ander herkennen kon, want hij zeide: Het worde niet bekend, dat een vrouw op de dorsvloer gekomen is.

In dit hoofdstuk zien we Ruth de genegenheid van Boaz zoeken door aan zijn voeten te gaan zitten. In de hoofdstukken hiervoor zien we het plan van God in uitvoering, ze komt uit Moab, leert Boaz kennen op het veld van Boaz en hier wordt het contact nauwer en we weten dat het uiteindelijk z´n voltooiing vindt in het huwelijk tussen hen beide.
Als Ruth zit aan Boaz voeten, dan gaan onze gedachten naar Maria in Luc.10:38-42, die dezelfde dingen deed bij de Heiland. Jezus kwam graag in het eenvoudige huisje te Bethanië en dan was het voornamelijk Maria die zoveel als mogelijk was bij de Heer wilde zitten. Daar stond dan tegenover Martha, zij was er meer om te dienen. Natuurlijk was hetgeen Martha deed ook nodig en absoluut niet verkeerd, wat wel verkeerd was, was dat ze haar zuster Maria wilde dwingen om de plaats aan Jezus voeten te verlaten en hetzelfde te doen. Jezus zei tot haar die belangrijke woorden, “Wat je doet is wel nodig Martha, maar Maria heeft het beste deel gekozen wat niet van haar zal worden weggenomen. Er is dus iets wat nog belangrijker is dan druk bezig zijn voor de Heer. Natuurlijk moeten we ook ijverig zijn in het werk van God (1 Kor.15:58), maar het mag nooit zo zijn dat het gebed en ons bezig zijn met de Heer verdrongen wordt door onze drukke bezigheden. De Bruidsgemeente van de Heer zal ook veel omgaan met Jezus, zoals een aardse bruid en bruidegom uiteraard ook.

Helaas leeft niet iedereen even dicht bij de Heer. Dat heeft niets te maken met verloren gaan of gered zijn. Ik weet zeker dat de Heer Martha even lief had dan Maria. Dit heeft alleen te maken op welk niveau onze liefde voor de Heer is. Zoals er wel degelijk verschil is tussen de sympathie die vrienden voor elkaar kunnen hebben en de liefde van twee geliefden. Je kunt het niet allemaal over één kam scheren, er is verschil. In het nieuwe testament kan men ook lezen van verschillende groepen mensen die Jezus volgden en niet iedereen ging even nauw men de Heer om. In Lukas 6:12 en 13 lezen we hoe Jezus de gehele nacht doorbracht in het gebed en toen uit Zijn discipelen 12 mannen koos, “die Hij ook apostelen noemde”. Kennelijk werden niet alle discipelen apostelen, er is dus verschil. In Lukas 9:1 worden deze 12 apostelen uitgezonden om het evangelie van het koninkrijk te verkondigen en zieken te genezen.  Jezus gaf deze bevoegdheid dus niet aan al Zijn discipelen, maar juist aan deze twaalf. Later breidt het zich uit en zend Jezus 72 discipelen uit met dezelfde opdracht (Lukas 10:1), maar geen van hen heeft zo nauw met Jezus kunnen omgaan als de drie discipelen (apostelen) Petrus, Johannes en Jacobus. Deze drie werden uitgekozen uit de twaalf om met Jezus te zijn op de berg der verheerlijking. Lees Lukas 9:28,29 “...dat Hij Petrus en Johannes en Jakobus mede nam en de berg op ging om te bidden. En het geschiedde, terwijl Hij in het gebed was, dat het aanzien van zijn gelaat anders werd, en zijn kleding werd stralend wit...”. Dit was het hoogtepunt van de aardse bediening van Jezus voor het kruis. Ze zagen daar iets van de staat waarin Hij zou zijn nadat Jezus verheerlijkt was. Deze drie waren ook in het dieptepunt van Jezus aardse bediening voor het kruis.
Dat was in de hof van Gethsemané op de Olijfberg. In Matth.26:37 staat “...en Hij nam Petrus en de twee zonen van Zebedeüs (= Johannes en Jacobus) mede en Hij begon bedroefd en beangst te worden....”. Je kunt gerust stellen dat deze drie het dierbaarst voor de Heiland waren, zij gingen het intiemst met Hem om. Een bruid heeft evenzo een intieme relatie met de bruidegom, zo ook de gemeente met Christus.

Boaz koos niet zomaar Ruth als zijn bruid, maar er groeide eerst een nauw contact tussen hen beide. Boaz was aan het gerst wannen in de nacht. Mogelijk werd dat ´s nacht gedaan, omdat de gerst werd opgegooid om het van ´t kaf te scheiden en in de nacht had men minder last van de wind. Het wannen van de gerst is dus het scheiden van het kaf en dit wijst in geestelijk licht op de beproevingen die God toelaat om het kaf van het koren te scheiden, dat wil zeggen om waarheid en leugen van elkaar te scheiden, om onechtheid te scheiden van echtheid. Het is in geestelijk licht gezien wonderbaar om te zien dat Ruth juist in de nacht, als Boaz het gerst gaat wannen de plaats aan zijn voeten zoekt. Dat is voor een kind van God ook de enige weg waardoor we overwinning zullen hebben in alle omstandigheden. Doordat we aan de voeten van Jezus gaan zitten en putten uit de bron van kracht en leven, vandaar uit komt de overwinning. Het zit niet in ons maar in Hem, in ons is geen kracht. Juist in die moeilijke momenten zal blijken wat de betekenis is van ons geloof en de waarde van onze belijdenis. In 1 Petr.1:6, 7 staat “...ook al wordt gij thans..., voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud.....tot lof en heerlijkheid blijke te zijn....”.  Dan zal blijke hoe nauw we met Jezus omgaan.

Daar is ook een mooi voorbeeld in de Tabernakel bij Israël die uit drie afdelingen bestond, namelijk een voorhof, een heiligdom en een allerheiligdom. De voorhof is voor elke Israëliet die een offer wilde komen brengen, het heiligdom alleen voor de priesters die zich tevoren moesten reinigen bij het wasvat en pas daarna mochten binnengaan. In dat heiligdom mocht men eten van de toonbroden, genieten van het licht van de gouden kandelaar en de Heer een offer van reukwerk brengen. Daarna volgde het allerheiligdom, waar alleen de hogepriester mocht binnengaan één keer per jaar op de grote verzoendag. Het allerheiligdom is het heiligste vertrek, achter het voorhangsel was de tegenwoordigheid van God. In het nieuwe testament lezen we dat de voorhang gescheurd is en dat God ons allemaal nodigt om het heiligdom en zelfs het allerheiligdom te betreden en dus in Zijn tegenwoordigheid te komen (Hebr.10:19,20). Alleen het is nog steeds alleen voor de priesters, dat zijn in dit geval de wedergeboren
kinderen Gods die behoren tot een koninklijk priesterdom (1 Petr.2:9). Wij mogen binnengaan bij de Heer en een intieme relatie met hem hebben, mits we ons reinigen van elke bezoedeling die onze relatie met de Heer verstoort. Zo ook moesten de priesters zich reinigen en ook Ruth deed dat. In Ruth 3: 3 staat dat Naomi tegen Ruth zegt: “baad u dan en zalf u en doe uw opperkleed aan en daal af naar de dorsvloer...”. Deze reiniging heeft niets te maken met de reiniging van grove zonden waaraan we vroeger, toen we ver van de Heer leefden, nog gebonden waren. Als het goed is hebben we dat afgelegd in de wedergeboorte. Maar vanaf het moment van onze wedergeboorte begint er een ander proces van heiliging in ons leven, dat is de reiniging van de dagelijkse zonden, in gedachten, woord en daad en de heiliging van ons karakter. Zeg nooit “ik ben nu eenmaal zo en zo moet men mij maar nemen..” Dat betekent eigenlijk dat we zeggen “ik ben niet bereid om te veranderen”. Maar God wil ons veranderen, Hij wil bijvoorbeeld, van een driftig mens een zachtmoedig mens maken, zo is God. Naarmat we veranderen (heiligen) zullen we ook dichter tot Hem naderen.                         

Er zijn christenen die in geestelijk licht gesproken, nooit verder dat de voorhof komen. Deze mensen heiligen zich niet en nemen geen tijd voor God. De Bijbel zegt ook, dat zonder heiliging niemand de Here zal zien (Hebr.12:14). Het gaat hier om een geestelijk zien, want als de Heer weerkomt dan zegt de Bijbel dat  “elk oog Hem zal zien”. (Openb.1:7). De bruid ziet Jezus in Zijn Woord, Hij is het Woord zelf en Hij is in het Woord. Een kind van God dat zich heiligt en aan de voeten van Jezus Zijn Woord gaat lezen, ontmoet de Heer daar. Straks zullen we Hem van aangezicht tot aangezicht zien op de dag dat a.h.w. voor ons de sluier zal wijken en we Hem tegemoet mogen gaan in de lucht. Dan zullen we Hem zien zoals Hij is, o hoe verlangt mijn hart naar de wonderbare dag.

Ruth3:15-18

De plaats aan Zijn voeten.

15  Verder zeide hij: Geef de omslagdoek die gij draagt, en houd hem op. En zij hield hem op. Hierop mat hij zes maten gerst en legde die daarin. Daarop ging hij naar de stad.

16  Toen zij bij haar schoonmoeder gekomen was, zeide deze: Hoe is het, mijn dochter? En zij vertelde haar alles wat de man haar gedaan had, en zeide:

17  Deze zes maten gerst heeft hij mij gegeven; want, zeide hij, gij moet niet met lege handen bij uw schoonmoeder komen.

18  Toen zeide deze: Blijf stil afwachten, mijn dochter, totdat gij verneemt, hoe de zaak uitvalt; want die man zal niet rusten, voordat hij vandaag deze zaak tot een einde heeft gebracht.
Ruth 3: 15 “Verder zei hij(=Boaz): Geef de omslagdoek die gij draagt en houd hem op. En zij hield hem op. Hierop mat Hij zes maten gerst.........”

In hoofdstuk 2 komen we Ruth tegen terwijl zij bezig is aren te lezen achter maaiers aan. Zij moet zelf daar dus inspanning voor leveren en dat doet ze ook want ze is erg ijverig. In hoofdstuk 3 is het anders, dan zit ze aan de voeten van Boaz en daarna geeft hij haar zomaar zes maten gerst, zonder dat ze er iets voor hoeft te doen. Er is verschil tussen de dingen die we ons eigen maken uit Gods Woord doormiddel van studie en de boodschappen die God ons geeft, zomaar terwijl we in gebed zijn en tijd nemen om met de Heer alleen te zijn. In Hebr.1:1 staat dat God vroeger alleen sprak door profeten, maar in de laatste dag ook door de Zoon. Dit is kenmerkend voor het oude en het nieuwe testament. In de oude bedeling sprak God alleen door Zijn dienaren, maar in de nieuwe bedeling wil God persoonlijk tot u spreken door de Zoon en de Zoon is te vinden in Gods Woord. Ook vandaag spreekt God door Zijn dienaren, maar er is meer, God wil ook persoonlijk door de Zoon tot u spreken terwijl u gebogen bent aan de voeten van Jezus en bereid bent om te luisteren. In Psalm 127:2 staat dat God dingen geeft aan Zijn beminde “als in de slaap”, dus zonder dat we ons behoeven in te spannen naar lichaam ontvangen we het zomaar en dit heeft alles te maken met de vertrouwelijk omgang welke het kind van God met de Heer mag hebben. (Ps.25:14).

Denk ook aan Mozes die met God sprak en God met hem, als vrienden (Ex.33:11). “..en de Here sprak tot Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals iemand spreekt met zijn vriend...”

Aan Jezus voeten is ook de plaats waar we onze lasten mogen neerleggen. In vers 18 staat dat Naomi zegt tegen Ruth:

“Blijf stil afwachten mijn dochter, totdat gij verneemt hoe de zaak uitvalt...” 

Ook wij moeten leren onze lasten over te geven aan de Heer en Hem te vertrouwen voor uitkomst ook al zien we het nog niet. Deze tekst doet ons denken aan wat God zei tegen Mozes toen het volk van Israël voor de Rode zee stond en de legers van Farao er aan kwamen. Ze voelden zich hevig in het nauw gedreven en begonnen te schreeuwen (Ex.14). God zei tegen Mozes “Wat roept gij toch luid...” (Ex.14:15), m.a.w. waar maak je je zo druk, Ik ben er toch. Mozes moest tegen het volk zeggen, “Vrees niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des Heren zien die Hij u heden bereiden zal.... de Heren zal voor u strijden en gij zult stil zijn”.

Om stil te zijn en je zaak volledig over te geven aan de Heer is soms een proces nodig. We moeten loskomen van ons probleem en het overgeven in Zijn hand, echt overgeven dus niet met woorden alleen.
Dat is ook het geheim wat zit achter de woorden van Paulus in Filip.4:6 “Weest in geen ding bezorgd”. Dat kan alleen als we onze zaak hebben overgegeven aan de Heer. Filip.4:6, 7 zegt:

Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging!!! bekend worden bij God. En de vrede Gods die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus”.

Dit is tevens ook de uitleg van Ruth 3, ze zat aan de voeten van Boaz en daar ontving ze de rust, dat het met haar zaak goed zou komen. Gods vrede is met ons verstand niet te begrijpen, hoe kan een mens nu rust hebben in moeilijke omstandigheden? Dat is eerder tegennatuurlijk, maar deze rust komt van God en is onafhankelijk van onze omstandigheden, omdat God meer is dan ons probleem Hij is almachtig en heeft ons leven in Zijn hand. Soms denken kinderen Gods dat dit onmogelijk voor hen is, rust hebben in moeilijke momenten, in dagen van ziekten of ernstige problemen. Maar meestal heeft men ook nooit echt de proef op de som genomen, ik bedoel men gunt zich niet de tijd om aan Jezus voeten te gaan zitten en alles wat ons benauwd Hem voor te leggen, om Hem daarna te danken voor uitkomst. Maar degeen die het waagt met de Heer, zal altijd ontdekken dat Gods Woord de waarheid is. Daar is een rust die het verstand te boven gaat en die ons met Paulus doet uitroepen  “Ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft” (Filip.4:13).

Hoofdstuk 4.

Ruth 4:1-12

Boaz openbaart zich als de Losser.

1  Intussen was Boaz naar de poort gegaan en had zich daar neergezet. En zie, daar ging de losser voorbij, van wie Boaz gesproken had. Toen zeide hij: Gij daar, kom eens hier, zet u hier neer. Hij dan kwam en zette zich neer.

2  Daarop nam hij tien mannen uit de oudsten der stad en zeide: Zet u hier neer. En zij zetten zich neer.

3  Toen zeide hij tot de losser: Naomi, die uit het veld van Moab teruggekeerd is, verkoopt het stuk land, dat aan onze broeder Elimelek toebehoorde.

4  Nu heb ik gedacht, (ik vertrouw het uw oor toe): Koop gij het in tegenwoordigheid van hen die hier zitten en van de oudsten mijns volks. Indien gij lossen wilt, los het; maar indien gij niet wilt lossen, verklaar het mij dan, opdat ik het wete, want er is niemand om te lossen behalve gij en daarna ik. Toen zeide hij: Ik zal lossen.

5  Maar Boaz zeide: Op de dag dat gij het land koopt uit de hand van Noomi, verwerft gij ook Ruth, de Moabitische, de vrouw van de gestorvene, om de naam van de gestorvene op zijn erfdeel in stand te houden.

6  Toen zeide de losser: Dan kan ik het voor mij niet lossen, want ik zou mijn eigen erfdeel te gronde richten. Los gij voor u wat ik zou moeten lossen; want ik kan het niet lossen.

7  Nu was het vroeger in Israel bij lossing en ruiling gebruik, dat, wilde men aan enige zaak geldigheid verlenen, de een zijn schoen uittrok en aan de ander gaf. Dit was in Israel de bekrachtiging.

8  En de losser zeide tot Boaz: Koop gij het voor u. En hij trok zijn schoen uit.

9  Hierop zeide Boaz tot de oudsten en tot al het volk: Gij zijt heden getuigen, dat ik al wat Elimelek heeft toebehoord en al wat Kiljon en Machlon heeft toebehoord, koop uit de hand van Noomi;

10  ook Ruth, de Moabitische, de vrouw van Machlon, verwerf ik mij tot vrouw om de naam van de gestorvene op zijn erfdeel in stand te houden. Zo zal de naam van de gestorvene niet uitgeroeid worden uit zijn broederen en uit de poort zijner woonplaats. Gij zijt heden getuigen.

11  En al het volk dat in de poort was, en de oudsten zeiden: Wij zijn getuigen. De Here make de vrouw die in uw huis komt, als Rachel en Lea, die beiden het huis van Israel gebouwd hebben! Handel dan kloek in Efrata en maak u een naam in Betlehem;

12  uw huis worde als het huis van Peres, die Tamar aan Juda baarde, door het kroost dat de Here u geven zal uit deze jonge vrouw! De losser in Israël was een bijzonder persoon. We komen hem tegen, bijvoorbeeld in Lev.25:25, als het gaat om de lossing van een stuk land.

Er staat “..wanneer uw broeder verarmd is en iets van zijn bezitting heeft moeten verkopen, dan zal zijn naaste bloedverwant als losser optreden en hij zal loskopen wat zijn broeder heeft moeten verkopen..”.  Ook was het in Israël een grote schande als een vrouw zonder nageslacht bleef. In het geval van Ruth was het een opdracht van God dat een “losser”, d.i. een naaste bloedverwant van haar overleden man, haar zou huwen en kinderen zou verwekken zodat er nakomelingen zouden zijn en het geslacht niet zou uitsterven. Lees in dat verband Deutr.25:5-10.

Er ligt uiteraard een profetische gedachten achter dit alles. Jezus is onze grote “losser”, satan heeft de mens beroofd van alles wat God hem in de schepping heeft meegegeven. De mens leefde in volkomen harmonie met zijn Schepper en was heerser over de natuur. Door de zondeval is die harmonie verbroken en is de mens uit Gods nabijheid verdreven, maar de “Losser” is gekomen en heeft door Zijn overwinning aan het kruis de vloek die op ons rustte verbroken en Hij brengt ons terug in die harmonie met God. We waren in geestelijk zin, arm en naakt, maar Hij heeft ons rijk gemaakt in Hem en bekleed met Zijn heerlijkheid. Hij is onze Losser, in de zin dat Hij ons vrijkocht van de slavernij. Satan tracht ons altijd te binden, maar Jezus maakt vrij. Joh.8:36 zegt “..wanneer de Zoon u vrijgemaakt

heeft, zult gij werkelijk vrij zijn..”.

In dit hoofdstuk zien we hoe er ook nog een andere Losser was dan Boaz, een bloedverwant die naderde tot Ruth stond. Deze Losser ziet echter af van zijn taak, hij wil wel het erfdeel van zijn familielid lossen, maar niet Ruth wil huwen en zo gebeurd het dat Boaz de gelegenheid kreeg om de Losser van Ruth te zijn. Dan vindt er een plechtige gebeurtenis plaats, de bloedverwant die afziet van zijn recht als Losser, doet z´n schoen uit en geeft die aan Boaz. De schoen wijst in de Bijbel vaak op recht en macht.

Een voorbeeld is Jozua 1:3 “elke plaats die uw voetzool betreden zal, geeft ik ulieden..”

Zo geeft die man zijn recht om te lossen weg aan Boaz, vandaar de verwisseling van die schoen. In die andere Losser zie ik een type van de wet, de enige boodschap die de wet voor ons heeft is, “doe dat en gij zult leven”. De wet is ook hard en zonder genade, als we nalaten te doen wat de wet voorschrijft dan volgt het oordeel. De enige verlossing die de wet kan geven is, door ons te dwingen en God wist al tevoren dat wij nooit aan de letter der wet zouden kunnen voldoen. Niemand is instaat vomaakt te leven, maar er is een andere Losser gekomen namelijk Jezus. Vanaf dat moment biedt God ons in de plaats van de wet zijn genade aan door het geloof. In Rom.3:21,22 staat het, “er is buiten de wet om gerechtigheid Gods geopenbaard en wel....gerechtigheid Gods door het geloof in Jezus Christus..”  Wat betekent dat, kunnen we dus maar zondigen zoveel we willen, hoeven we ons van Gods wet niets aan te trekken? Natuurlijk wel, zolang als een mens buiten God leeft, dus niet wederomgeboren is, heeft hij of zij te maken met de wet. De wet veroordeelt ons, maar zal tegelijk ons tonen hoe zeer wij Gods genade nodig hebben. Daardoor zal de zonden zichtbaar worden (Rom.3:20), maar daardoor zal ook duidelijk worden dat we het oordeel verdiend hebben en dus Gods genade nodig hebben.

Kinderen Gods nu die wederom geboren zijn leven niet meer onder de wet maar onder de genade Gods. Vandaar dat God ons nooit tot iets zal dwingen, de Heer vraagt nooit iets onmogelijks of ondraaglijks van ons, als Hij iets van ons vraagt dan geeft Hij ons ook daar de kracht voor. Er bestaat zo iets als de leer van zelfheiliging. Dat is de leer die zegt dat je heiliger wordt door steeds beter je best te doen. Mensen worden gedwongen in eigen kracht een prestatie van heiligheid te leveren en dit zal altijd tot een mislukking leiden of als het ons wel zou lukken, tot hoogmoed. Dit is feitelijk opnieuw een list van de duivel om ons weer onder een wet te plaatsen. In 1 Kor.6:12 zegt Paulus (sprekende over de joodse spijze wetten), dat hij zich door niets zal laten knechten.

We zijn in Christus vrijgekocht van het oordeel van de wet, omdat een nieuw mens in ons geboren is, door de scheppende kracht van het Woord van God en het vernieuwd werk van de Heilige Geest die veranderd wordt naar het beeld van Jezus. In Gal.5:22 wordt ons geleerd wat de vrucht van de Geest is namelijk:

“... liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing..”

Sommige mensen hebben gedacht dat hier een rijtje eisen van God staan, als een soort nieuwe wet, wat wij allemaal moeten presteren. Maar hoe vaak we het proberen, we zullen falen. Niemand volbrengt dit in eigen kracht. Er staat echter dat het de vrucht van de Geest is. Hij brengt die vrucht in ons voort, zodra we wederom geboren zijn en het nieuwe leven in ons voeden door het Woord van God en het gebed, gaat er iets veranderen in ons. Zo´n mens kan nooit dezelfde blijven en Gal.5:23 zegt “tegen zodanige mensen is de wet niet”.

Lees ook 2 Kor.3:18 over de verandering die plaats vindt als we bezig zijn met de Heer. “En wij allen die met een aangezicht waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here die Geest is”.

Waarom veranderen sommige christenen zo weinig, de reden is, men leeft niet met de Heer. Toen Mozes 40 dagen en nachten met God op de berg was, begon ook aangezicht te veranderen en begon hij zo te stralen dat de Israëlieten hem vroegen zijn aangezicht te bedekken, ze konden de glans niet verdragen”.

(Ex.34:29-33)

Zo verandert elk kind van God wat met God omgaat, het zaad van Gods Woord zal de vrucht van de Geest in ons wekken. Dat hebben we de dwang van de wet niet nodig, maar het zal de liefde zijn die ons ertoe brengt heilig voor God te leven. Hoe groter onze liefde voor Jezus hoe meer we de zonden zullen haten en dit is nodig omdat Jezus straks Zijn bruid zal huwen, zoals Boaz Ruth. Voor Ruth had het Losser zijn van Boaz bijzondere betekenis. Doordat hij haar huwde werd zij als heidense ingelijfd in het volk van Israël. Zij was niet langer meer een vreemde, maar ze werd nu deel van hen en tegelijk werd zij moeder in Israël, ze baarde Boaz een zoon, namelijk Obed die later de vader werd van Isai en dus de grootvader van David (Ruth 4:22).

Het baren van die zoon heeft rechtstreeks te maken met het leven van Christus wat door de wedergeboorte in ons gewekt is en wat naarmate we bezig zijn met de Heer steeds meer zal groeien in ons en uiteindelijk zichtbaar zal worden. De bruid van Christus namelijk zal Jezus volkomen gelijkvormig zijn. (1 Joh.3:2) Dit zal ze nooit gepresteerd hebben in eigen kracht, maar dit is het werk van Gods Geest in haar. In Openb.19:7 en 8 wordt gesproken over de bruiloft van het Lam en dat de vrouw des Lams (=gemeente) zich gereed heeft gemaakt en dan volgt

“en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden..”

Het wordt haar dus gegeven, wat moet zij doen, zij moet zich gereed maken, m.a.w. iedere dag leven met de Heer, zorgen dat alles met God en mensen in orde is, maar het kleed van rechtvaardigheid wordt haar gegeven. Het is dus alleen Gods genade die haar gelijkvormigheid doet zijn aan Jezus, het is nooit haar prestatie.